نمی خواهم افتان و خیزان بمیرم

نه در کوچه یا در خیابان بمیرم

تبارم به دریا رسیدند و من هم

برآنم که مانند طوفان بمیرم

من از سخت مردن نمی ترسم اما

نگاهم بکن تا که آسان بمیرم

صدایم کن از پشت دیوار شبها

دعا کن که مثل شهیدان بمیرم

قصه دنیا به سر می آید و من نیستم

بعدها اطراف جای شب نشینی های ما

بوی یک سیگار زر می آید ومن نیستم

در خیابان٬ در اتاقم٬روی کاغذ ٬پشت میز

شعر تازه آنقدر می آید و من نیستم

بعدها وقتی که تنها خاطراتم مانده است

عشق روزی رهگذر می آید ومن نیستم

هر چه من می آمدم تا نبش کوچه او نبود

روزی آخر یک نفر می آید و من نیستم

که رفته های مرا بر باد داده ای

و اشک ها و حسرتم را به پوچی رسانده ای

نه دیگر من آن عاشق زارم

و نه تو دیگر برایم معشوق آمال

برو و دیگر یادی از ما مکن

و این نجوا را برایم به یادگار گذار

"یادم تو را فراموش"

گریه را باز به یاد تو تمنا کردم

با مت اشک فشاندم همه خم لبریز است

چشم با گریه بشستم و مکان مهیا کردم

دوستی ها را قسمت کردیم

و به رسم فردا خواهیم گسست

مانده ام ای دوست

امروز را با تو چگونه گذرانم..........

و سر آغاز دوباره ام را نيكو قرار ده.

لوطی طلبند و لوطیان ناز کنند

به یاد همه بچه باحالا که ما رو یادشون نرفته............

تیمم میکنم با خاک پایت

تمام زحمت چند ساله دادم

بهای بوسه ای من از لبانت

مریضی و تب وهزیان گفتم

بگفتند هست از هجران یارت

                                                                یا علی مدد

کربلا رفتنم آخر به چه تدبیر نبردی

عجبا ای دل محزون به چه امید نمردی

من و ساقی و موذن همه عطشان فراتیم